Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Η δασκάλα Αϊσέ ...

                Η δασκάλα Αϊσέ …

          Την Αϊσέ Αμπντουρετσάκ δεν την γνώριζα . Ούτε τα δυο παιδιά της , ούτε τον άντρα της . Έμαθα από τον Τύπο ότι η Αϊσέ και τα παιδιά της , πιθανότατα και ο άντρας της , πνίγηκαν στον  Έβρο , προσπαθώντας να περάσουν από την Τουρκία στην Ελλάδα .
          Κι αμέσως κατάλαβα ότι την Αϊσέ την γνώριζα καλά , όπως γνώριζα και τον άντρα της και τα παιδιά της . Γιατί η Αϊσέ Αμπντουρετσάκ , που είδε τα παιδιά της να πνίγονται και πνίγηκε και η ίδια προσπαθώντας να τα σώσει , είναι η  μάνα , η δική μου , η δική σας , η μάνα που έκλεισε για πάντα τα μάτια, την ημέρα που κάποιες άλλες μάνες γιόρταζαν τον Άγιο Βαλεντίνο σε όλο τον ¨ πολιτισμένο ¨ κόσμο !
         Στον ¨ πολιτισμένο κόσμο ¨ , που λέει πως είναι Ευρωπαίος , όταν δίπλα του , μια δρασκελιά απόσταση από τα ευρωπαϊκά σύνορα , η Αϊσέ , ο άντρας της , δάσκαλοι και οι δυο, αλλά και χιλιάδες άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι στην Τουρκία χαρακτηρίζονται από το βάρβαρο καθεστώς Ερντογάν ¨ εχθροί ¨ και φυλακίζονται ή καταδικάζονται σε ανεργία και ανέχεια  !
         Στον ¨πολιτισμένο¨ κόσμο ( κι εμείς λέμε ή θέλουμε να λέμε ότι ανήκουμε ) ,  που κάνει τα στραβά μάτια στα εγκλήματα του φρενιασμένου ¨ σουλτάνου ¨ , ο οποίος έχει ήδη εισβάλει σε μια ξένη χώρα και μόλις προχθές ένα πλοίο του ¨ Μάλτα γιοκ ¨ ναυτικού του εμβόλισε ένα ευρωπαϊκό σκάφος μέσα σε ευρωπαϊκά χωρικά ύδατα !
         Η Αϊσέ Αμπντουρετσάκ διώχθηκε από το σχολείο όπου δίδασκε την τουρκική γλώσσα , επειδή το σχολείο χρηματοδοτούσε ο τότε σύμμαχος Φετουλάχ Γκιουλέν .
       Το ίδιο συνέβη και με τον άντρα της , δάσκαλο της αγγλικής γλώσσας . ¨ Ο Γκιουλέν πλήρωνε τότε , εσείς θα πληρώσετε τώρα ¨ είναι η απλή ¨ δολοφονική ¨ λογική του ¨ σουλτάνου ¨ , που βλέπει παντού εχθρούς !
       Αυτή είναι η πραγματικότητα , αγαπητοί . Γι’αυτό κι εμείς την ώρα που θα γιορτάζουμε τον βασιλέα Καρνάβαλο , την ώρα που θα απολαμβάνουμε τα σαρακοστιανά της Καθαράς Δευτέρας , ας σηκώσουμε το ποτήρι στη μνήμη της δασκάλας Αϊσέ , του άντρα της και των παιδιών τους .
       Στη μνήμη των εχθρών του εχθρού μας , που – κι ο Θεός το θέλει – ήταν και θα είναι πάντα φίλοι κι αδέλφια μας !

      Η.Α. Εφημ. ¨ Δημοκρατία ¨ 17/2/2018


Παρακμή μιας πόλης

                                 Παρακμή μιας πόλης

          Βελεστινιώτης την καταγωγήν , για πολλά έτη Δήμαρχος Βελεστίνου , με πλούσιο συγγραφικό έργο , πνευματικός άνθρωπος , ο Βασίλειος Καραμπερόπουλος , σε επιστολή του στη ¨ ΘΕΣΣΑΛΙΑ¨ της 15/2/2018 , εκθέτει το κατάντημα και τη μιζέρια της πατρίδος και γενέτειράς του , της πόλης του Βελεστίνου , της άλλοτε Αρχόντισσας του κάμπου , που σήμερα περνά ¨ ώρες δύσκολες ¨ , με αβέβαιες αναπτυξιακές μελλοντικές προοπτικές .
          Θεώρησα σκόπιμο να αναδημοσιεύσω τις αναμνήσεις του Β . Καραμπερόπουλου , για το Βελεστίνο , για να δούμε όλοι μας, τι είχαμε και τι χάσαμε και φτάσαμε στο σημείο  να οδηγηθεί  σε ένα ¨ τέλμα ¨μια ιστορική πόλη .
          Γεγονότα , παραλείψεις και άστοχες αποφάσεις της διοίκησης , είχαν άμεση επίπτωση στα λειτουργικά και οικονομικ της πόλης του Βελεστίνου , ανέκοψαν την ανάπτυξή της και  διέρρηξαν τη συγκοινωνιακή επικοινωνία με το εσωτερικό της Θεσσαλίας . Υπήρξε βαρύτατο το πλήγμα . Και αυτό φαίνεται από την κίνηση της αγοράς . Άλλαξαν βέβαια και οι συνθήκες λειτουργίας της . Άλλοτε υπήρχαν στην αγορά του Βελεστίνου 14 μπακάλικα , σήμερα κανένα .  Δύο με Τρία Μάρκετ λειτουργούν στις παρυφές της πόλης . Άλλοτε υπήρχαν 11 μανάβικα , σήμερα κανένα . Τα μανάβικα τα απορρόφησε η λαϊκή αγορά . Άλλοτε υπήρχαν 3-4 καφενεία , σήμερα υπάρχουν 10 καφετέριες . Άλλοι καιροί , άλλες εποχές . Η κατάργηση , όμως , των υπηρεσιών μας έπληξε , μας έκανε πιο φτωχούς . Ας απαριθμήσουμε τις περιπτώσεις .
              Κατάργηση Σιδηροδρομικής Γραμμής Καλαμπάκας με άμεση συνέπεια την οικονομική υποβάθμιση και τη διακοπή επικοινωνίας με το εσωτερικό της Θεσσαλίας , όπως δυσχεραίνεται και η επικοινωνία με τον Βόλο .
Κατάργηση των γραφείων της Δ.Ε.Η.
Κατάργηση του Αγρονομείου Φερρών .
Κατάργηση του Ειρηνοδικείου Φερρών , που λειτουργούσε από το 1881 και ήταν το πρώτο σε κίνηση μετά το Ειρηνοδικείο Βόλου και Αλμυρού .
Κατάργηση ακόμα και του μεταβατικού Πλημμελειοδικείου .
Κατάργηση του υποκαταστήματος ΙΚΑ , που εξυπηρετούσε 15 χωριά της περιοχής ως και τα εργοστάσια της Β΄Βιομηχανικής περιοχής Βόλου .
Κατάργηση των γραφείων του Ο.Τ.Ε.
Υποβάθμιση λειτουργίας του Γραφείου Γεωργικής Ανάπτυξης .
Κατάργηση τώρα του Υποθηκοφυλακείου .
Αποφάσεις λανθασμένες που έπληξαν την πόλη του Βελεστίνου οικονομικά και λειτουργικά , επέβαλαν σε ταλαιπωρίες τους κατοίκους της περιοχής και είχαν σοβαρές επιπτώσεις στην ανάπτυξη της πόλης .
           Μερικές από τις καταργήσεις , όπως η Γραμμή Καλαμπάκας , το Ειρηνοδικείο , το Υποκατάστημα του Ι.Κ.Α. ήταν από τους βασικούς πυλώνες δημιουργίας και ανάπτυξης , που μαζί με τις συνέπειες από την στέρεψη των πηγών της Υπέρειας Κρήνης και το εξ αυτής κλείσιμο 10 υδρόμυλων , 5 ντιστρελών και μαντανίων και της μετατροπής σε ξερικά 6000 στρεμμάτων ποτιστικών αγρών , έδωσαν την χαριστική βολή για να καταστεί το Βελεστίνο σπουδαίο εμπορικό και παραγωγικό κέντρο . Δείχνουν ακόμα οι καταργήσεις υπηρεσιών πόση ανευθυνότητα υπάρχει στις αποφάσεις του κέντρου , με τις οποίες μποϋκοτάρεται κάθε αναγεννητική προσπάθεια και παραμελούνται περιοχές όπου η ανάπτυξη και προκοπή είναι επιτακτικές .

Β.Π. – Βόλος            

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Το Ρόδο και το γούρι

                              Το ρόδο και το γούρι

     Δεν γνωρίζω τι καλό θα φέρνει ο κάθε καινούργιος χρόνος , ούτε και τρέφω αυταπάτες . Μα θα πηγαίνω ανελλιπώς , κάθε χρόνο στην παλιά μου γειτονιά , εκεί από την ροδιά μιας αυλής, ενός παραδοσιακού σπιτιού , από τα ελάχιστα που απέμειναν , να κόβω ένα ρόδι και να το φέρνω στο σπίτι μου .
    Με το που θα δείχνει το καντράν του ηλεκτρονικού ρολογιού μου 12 ακριβώς , αλλαγή του έτους , θα βγαίνω έξω στη εξώθυρα για το σπάσω .
    Να κοκκινίσει ο τόπος και να σκορπίσει το κακό στους πέντε ανέμους …
    Μήπως κι αλλάξει πια το γούρι , μήπως και οι παλιές καλές στιγμές έρθουν και πάλι να μας χτυπήσουν το τζάμι .

    Βασίλης Παλαμηδάς – Βόλος – 13/2/2018  

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Δέκα χρόνια χωρίς τον Χριστόδουλο

                 Δέκα χρόνια χωρίς τον Χριστόδουλο

         Η ισχυρότερη και οδυνηρότερη εκδήλωση της ανθρώπινης μοίρας είναι η απουσία . Όπου ηχούσε φωνή κι ανθούσαν συναισθήματα , τώρα σιγή . Χάσκει κενό εκεί , όπου υπήρχε πληρότητα . Το ψύχος της απώλειας κατέλαβε εκτάσεις , όπου κυριαρχούσε η θέρμη της αγάπης .
       Η Πατρίδα μας και η Εκκλησία μας συμπληρώνουν 10 χρόνια χωρίς τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο , χωρίς τον άνθρωπο που άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά του για να χωρέσει το εκκλησίασμα , το έθνος , την ιστορία , τις προσδοκίες , τους καημούς και τις ανησυχίες του λαού μας . Μια μαύρη επέτειος , εκείνη της εκδημίας του . Το πανελλήνιο ένιωσε ότι το φευγιό του , με έναν απροσδιόριστο και σχεδόν ανεξήγητο τρόπο , άφηνε τη χώρα αθωράκιστη .
       Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αγαπήθηκε πολύ από τους Έλληνες . Γι’αυτό και μισήθηκε και πολεμήθηκε όσο λίγοι από εκείνους που θέλουν να μας σβήσουν από τον χάρτη των ζωντανών εθνών και να κλονίσουν τη σχέση μας με τον Χριστό.

      Εφημερίδα ¨ Δημοκρατία ¨ - Αθήνα 27/1/2018  

Οικογενειακό Τραπέζι

                                 Οικογενειακό Τραπέζι

        Το ποτάμι δεν ξαναγυρίζει πίσω και ¨ τα γεγονότα , ουκ απογίγνονται ¨ .  Το πισωγύρισμα είναι αδύνατο . Η επιστροφή στην όμορφη εικόνα του οικογενειακού τραπεζιού , με την κλιμακωτή ηλικία των τριών γενεών , με τη σοφία και την πολύτιμη πείρα των γερόντων , την αγάπη των γονέων και τον σεβασμό των παιδιών , με το μαγικό μαγειριό της μάνας και τις ουράνιες εκείνες γεύσεις των φαγητών της , δεν ξαναγυρίζει . Οι νοστιμιές με τις παραδοσιακές συνταγές και τα αγνά υλικά , που η ευωδιά τους μας υποδεχόταν από την αυλόπορτα ακόμα , αποτελούν πια έναν ακόμα χαμένο παράδεισο .
       Η εικόνα να σκύβουν μικροί και μεγάλοι , πάνω από την , αχνιστή κατσαρόλα , για να κορέσουν γεύση , θέαμα και οσμές ,αλλοιώθηκε παντελώς . Μαζί με την μουγκαμάρα έπεσε και άπνοια .
       Γι’αυτό όσοι γνωρίσαμε το οικογενειακό τραπέζι , το νοσταλγούμε με πάθος . Το νοσταλγούμε γιατί αργά πια , συνειδητοποιήσαμε , πως γίναμε δούλοι των δήθεν μεγάλων δημιουργημάτων μας .
       Περαστικά μας .
       Β.Π. –Βόλος 21/1/2018