Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Σμηναγός Γεώργιος Μπαλταδώρος


                       Σμηναγός Γεώργιος Μπαλταδώρος
          Μέσα σε κλίμα βαθιάς θλίψης και οδύνης , οι Μορφοβουνιώτες αποχαιρέτησαν το άξιο παλικάρι τους , τον σύγχρονο Έλληνα ήρωα , σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο , ο οποίος έχασε τη ζωή του προχθές , όταν κατέπεσε με το αγαπημένο του Μιράζ-2000 5  – 9000  μίλια , Βορειοανατολλικά τηςΣκύρου.
          Ο θρυλικός ¨ Μπαλτάζαρ ¨ , όπως τον αρέσκονται να τον φωνάζουν οι συνάδελφοί του πιλότοι , δεν πρόκειται να ξαναπετάξει στον γαλάζιο ελληνικό ουρανό που τόσο αγαπούσε για να αναχαιτίσει αντίπαλα μαχητικά ! Δεν θα ξανανέβει στο χωριό του ! Δεν θα σφίξει ποτέ ξανά στη ζεστή αγκαλιά του , τη σύζυγο και τα δυο ανήλικα παιδιά τους , τους γονείς και τον αδελφό του ! Δεν θα ξανακάνει ¨ χαμηλές πτήσεις ¨ πάνω από τη λίμνη Πλαστήρα για να ¨ χαιρετίσει ¨τους φίλους και συγγενείς του , που τον λάτρευαν και τον καμάρωναν , ως άπιαστο αετό των αιθέρων !
          Η μοίρα και ο χάρος συνωμότησαν για να ¨ αρπάξουν ¨από την Ελλάδα έναν νέο άνθρωπο , έναν γεναίο μαχητή , εκεί που κανένας δεν περίμενε !
          Στο χωριό του αείμνηστου Στρατηγού Πλαστήρα , χθες το μεσημέρι εκτιλύχθηκε ένα ιστορικό γεγονός , από αυτά που δύσκολα ξεχνιούνται !
          Η κηδεία του άτυχου σμηναγού ¨ έσπασε ¨ καρδιές στο Μορφοβούνι , στον νομό Καρδίτσας , σε ολόκληρη τη χώρα !
          Τραγικές φιγούρες η μάνα , ο πατέρας και η σύζυγός του , που δεν μπορούσαν , δεν άντεχαν να συνειδητοποιήσουν ότι ο Γιώργος τους ότι  ¨ έφυγε ¨για το ¨ ταξίδι ¨ χωρίς γυρισμό !

          Πολλοί συνάδελφοι του αεροπόροι , δεκάδες εκπρόσωποι της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας του τόπου , συγγενείς και φίλοι , εκατοντάδες απλοί άνθρωποι που έδωσαν βροντερό ¨παρών ¨ , προσπάθησαν να τους παρηγορήσουν !
          Αναπαύου εν ειρήνη αλησμόνητε συνάδελφε και φίλε Γιώργο . Η θυσία σου και το παράδειγμά σου , θα ενδυναμώνουν τις δυνάμεις μας , όσον αφορά το χρέος και το καθήκον προς την Πατρίδα .
          Αθήνα 16/4/2018                 .       
  

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Πασχαλινά Υμνολόγια


                                Πασχαλινά Υμνολόγια
          ¨ Χριστός ανέστη εκ νεκρών , θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος ¨.
          ¨ Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.
          ¨ Αναστάσεως ημέρα ! Λαμπρυνθώμεν λαοί . Πάσχα , Κυρίου Πάσχα . Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και  εκ γης προς ουρανόν Χριστός ο Θεός ημάς διεβίβασεν, επινίκιον άδοντας ¨ .
          ¨ Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου, καθώς προείπεν , έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και μέγα έλεος ¨  .
          ¨ Ανάστησιν Χριστού θεασάμενοι , προσκυνήσωμεν Άγιον ,  Κύριον , Ιησούν , τον μόνον αναμάρτητον . Τον Σταυρόν σου , Χριστέ προσκυνούμεν και την αγίαν σου ανάστασιν υμνούμεν και δοξάζομεν . Συ γαρ ει Θεός ημών , εκτός σου άλλον ουκ οίδαμεν , το όνομά σου , ονομάζομεν . Δεύτε πάντες οι πιστοί , προσκυνήσωμεν την του Χριστού αγίαν ανάστασιν . Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω . Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον , υμνούμεν την ανάστασιν αυτού . Σταυρόν γαρ υπομείνας δι’ημάς , θανάτω θάνατον ώλεσεν ¨ .
         ¨   Ο άγγελος εβόα τη κεχαριτωμένη . Αγνή , παρθένε , χαίρε και πάλιν ερώ , χαίρε . Ο σος υιός ανέστη τριήμερος εκ τάφου ¨ .
               Επιμέλεια , Β.Π., Βόλος 1/4/2018            .   
       


Πάσχα Πανσεβάσμιον

                            Πάσχα Πανσεβάσμιον
                    ¨Πάσχα , Ιερόν , Πάσχα Άγιον ,
                     Πάσχα το καινόν , Πάσχα Πανσεβάσμιον .
                     Αυτή η κλητή και αγία ημέρα ,
                     η μία των Σαββάτων , εορτή των εορτών
                     και πανήγυρις εστί πανηγύρεων ¨ .  
                            -------------------------
                   ¨Ανάσταση ! Και μέσα στην καρδιά μου
                    Που μαύροι την μαράνανε χειμώνες ,
                    Μιας άνοιξης αυγή γλυκοχαράζει
                    κι ανθίζουν , μενεξέδες κι ανεμώνες ¨ .

                    Α.Π.- Γ.Β. - ¨ Ελευθερία ¨- 7-4-2018

Αυτοί οι θησαυροί είναι δικοί μας


Αυτοί οι θησαυροί είναι δικοί μας
          Κανείς πολιτικός και καμία Κυβέρνηση δεν πρόκειται και δεν μπορούν να σταματήσουν το άρμα του ήλιου , που ξεκινά την αυγή , ζεσταίνοντας τον πλανήτη επί εκατομμύρια χρόνια , μας αναζωογονεί με τις ακτίνες του , ωριμάζει τους καρπούς της γης και μας καληνυχτίζει το δείλι με ένα φλογερό κόκκινο φιλί πριν βυθιστεί στη γραμμή του ορίζοντα . Κανείς πολιτικός και καμία Κυβέρνηση δεν πρόκειται και δεν μπορεί να μας στερήσει τη θάλασσα , τις παραλίες την άμμο και τα βότσαλα , τις αχιβάδες και τα ψάρια . Κανείς πολιτικός και καμία Κυβέρνηση , δεν πρόκειται και δεν μπορεί να μας στερήσει το φεγγάρι και τον έναστρο ουρανό . Αυτοί οι θησαυροί είναι δικοί μας .
          Ίσως μερικά φαντάζονται , ότι έχουν τη δύναμη να αλλάξουν την Ευρώπη και τον κόσμο όλο . Τα δώρα του Θεού , όμως , δεν μπορούν να τα πειράξουν . Θα είναι δικά μας και δεν θα πληρώνουμε φόρο για να περπατάμε στο δάσος , για να μυρίζουμε ένα λουλούδι , να κολυμπάμε στη θάλασσα , να ερωτευόμαστε ένα βράδυ με πανσέληνο .
          Δεν μας παίρνει κανείς αυτούς τους θησαυρούς , που μας ανείκουν την ημέρα που γεννηθήκαμε μέχρι την ημέρα που θα ¨ φύγουμε ¨. Όλες οι άλλες καταστάσεις είναι μικρής διάρκειας . Είναι κάτι σαν θύελλες που ξεσπάνε απότομα , κάνουν τη ζημιά τους και φεύγουν το ίδιο απότομα , για να διαλυθούν εντελώς λίγο πιο κάτω …
          Α.Σ. – Αθήνα 26/1/2015        

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Πόνος ψυχής


                                        Πόνος ψυχής

          Συγκαταλέγεται στα πιο σημαντικά ονόματα της λογοτεχνίας μας . Φωτεινό ταλέντο στο γράψιμο , δεν αρκέστηκε στις λαμπρές σπουδές του στην Ιατρική , όπου έφτασε μέχρι τον βαθμό του Αρχιάτρου του Πολεμικού μας Ναυτικού , εργασιομανής και παθιασμένος με την Δημοσιογραφία και την Λογοτεχνία ο Παύλος Νιρβάνας (1866-1937) , άφησε τεράστιο πνευματικό έργο , που κοσμεί την Ελληνική Γραμματεία .
         Ο Παύλος Νιρβάνας με καταγωγή από  Σκόπελο ( Λειτουργεί το σπίτι του ως μουσείο ) , έγραψε διάφορα πονήματα : Δημοσιογραφικά άρθρα , χρονογραφήματα , διηγήματα , μυθιστορήματα και  ό,τι συναντούσε στην καθημερινότητά του .
        Ένα επιτυχημένο χρονογράφημά του με τίτλο ¨ Πόνος ψυχής ¨ δημοσίευσε η εφημερίδα ¨ Εστία ¨ το έτος 1950 . Αξίζει τον κόπο να το διαβάσουμε :
      ¨Δύο μεγάλους φίλους έχουν τα βιβλία  στο κόσμο αυτό .
Τους ποντικούς και τους Έλληνες . Κάθε άνθρωπος , που έχει στο σπίτι του το περιττό έπιπλο , το ονομαζόμενο βιβλιοθήκη είναι σε θέση να το γνωρίζει .
        Εγώ , λόγου χάριν , εάν είχα κάποτε μερικά βιβλία και εάν δεν έχω σήμερα , το οφείλω στους δύο αυτούς παράγοντας . Τα μισά μου τα έφαγαν οι ποντικοί , χωρίς να γίνουν σοφότεροι από ό,τι ήσαν . Τα άλλα μισά μου τα έφαγαν οι  φιλαναγνώστες φίλοι .
   - Μου δανίζεις , καημένε , κανένα βιβλίο , να περνάω την ώρα μου ;
   -  Πολύ ευχαρίστως , φίλε μου . Τι είδους βιβλίο θέλεις ;
   -   Ό,τι και νάναι . Μου είναι αδιάφορον .
       Ο Έλληνας φιλαναγνώστης δεν έχει προτιμήσεις . Τον ενδιαφέρουν εξ ίσου όλα τα βιβλία . Πως ημπορεί , λοιπόν , να του αρνηθεί κανείς τον πνευματικό άρτο ; Δεν το αρνήθηκα ποτέ μου εις κανένα . Βαθμηδόν τα ερμάρια της βιβλιοθήκης μου άρχισαν να χάσκουν ως γεροντική οδοντοστοιχία .
 -  Αυτά τα βιβλία , που δανείσατε , κύριε , δεν θα ξαναγυρίσουν καμιά φορά μου είπε κάποτε η υπηρέτριά μου , η επιφορτισμένη με το ξεσκόνισμα της βιβλιοθήκης και η οποία αποστρέφονταν τα κενά , όπως η φύση .
      Θα ξαναγυρίσουν κάποτε , παιδί μου , της είπα . Αλλά ταξίδι είναι αυτό , βλέπεις . Ποιος ξέρει τι τους συνέβη στο δρόμο ; Υπάρχουν , όπως γνωρίζεις πολλά ναυάγια .
      Μιλούσα εκ ναυτικής πείρας . Πράγματι , πολλά από τα πτωχά μου βιβλία δεν γύρισαν ποτέ … Τα περίμενα , όπως περιμένει κανείς τους ξενιτεμένους του , τρέμων να βάλει το κακόν εις τον νουν του . Και εξακολουθώ να ζω με την τραγική αυτήν προσδοκία . Ποιος ξέρει ! Και ο Ροβινσών είχε χαθεί χρόνια και χρόνια . Οι δικοί του τον θεωρούσαν χαμένο . Έξαφνα ένα ευσπλανικόν κύμα τον έφερε εις την πάτριον γην . Αλλά μήπως ο Οδυσσέας ; Πόσους ενιαυτούς τον περίμενε η Πηνελόπη ; Ξαναγύρισε και αυτός στην Ιθάκη . Γιατί να μην ελπίζω και εγώ ότι η Ιθάκη της βιβλιοθήκης μου θα ξαναδεχθεί κάποτε τους Οδυσσείς της .
      Εν τω μεταξύ μερικοί από τους ξενιτεμένους μου , φθάνουν έξαφνα εκεί που δεν τους περιμένω . Και όλοι έχουν την θλιβερά όψιν των ναυαγών . Όλοι διηγούνται από μίαν τραγωδία . Κουρελιασμένοι , βρώμικοι , ακρωτηριασμένοι , αγνώριστοι . Από τον έναν λείπει το εξώφυλλον . Από τον άλλον τα μισά φύλλα . Άλλος είναι γεμάτος λαδιές , ως πετσέτα λαϊκού οινομαγειρείου . Και άλλος μαρτυρεί με τις καπνιές και την στεατίνην , που εικονογραφούν τις σελίδες του , ότι κατά το διάστημα της απουσίας του , καταγίνονταν να σβήνει κάθε βράδυ το σπαρματσέτο του φιλομαθούς φίλου , εις την υπηρεσίαν του οποίου είχε αποσπασθεί . Ο τελευταίος , όταν μου επέστρεψε το ταλαίπωρο βιβλίο , εθεώρησε υποχρέωσή του να μου δικαιολογήσει το ασύνηθες γεγονός .
         -Σου έφερα , μου είπε , εκείνο το βιβλίο . Δεν μου χρησιμεύει πλέον . Έβαλα , ξέρεις ηλεκτρικό στο σπίτι μου και δεν μεταχειρίζομαι τώρα σπαρματσέτο .
         Β.Π. – Βόλος 3/2/2018